De onderstaande tekst verscheen eerder — op 24 maart 2026 — op de website van NieuwRechts.
“Eerste presentator van nieuwszender Al Jazeera overleden”, kopte de NOS vorige week. Volgens de NOS was Jamal Rayyan “een van de bekendste nieuwslezers van de Arabische nieuwszender Al Jazeera” en was hij “vanaf de allereerste uitzending” erbij. De Palestijn overleed op 73-jarige leeftijd. Bij het betreffende artikel wordt de auteur niet vermeld. Dat is niet het enige dat onvermeld blijft. Er staat nergens dat Rayyan een terreur-steunende Jodenhater was.
In de eerste alinea van het NOS-artikel staat een link naar een artikel van Al Jazeera, waarin de dood van Rayyan wordt gemeld. Als je beide artikelen met elkaar vergelijkt, krijg je de indruk dat het artikel van Al Jazeera de enige bron van het NOS-artikel is. Dat gebeurt overigens wel vaker, want volgens de NOS is de “Arabische nieuwszender” een betrouwbare bron. Sterker nog, in haar berichtgeving over de oorlog in Gaza heeft de NOS met tenminste één medewerker van Al Jazeera samengewerkt (waarschijnlijk met meer medewerkers van Al Jazeera, maar de NOS is allesbehalve transparant).
De NOS wekt de indruk dat Al Jazeera een normale nieuwszender is, maar dat is natuurlijk niet waar. De zender werd in 1996 door de emir van Qatar opgericht en wordt ook grotendeels door het Qatarese regime gefinancierd. Dat regime is dictatoriaal van aard: onder leiding van de emir heeft de Al Thani-clan het voor het zeggen. Het regime steunt de Moslimbroederschap en de daaraan gelieerde terreurorganisaties (zoals Hamas, waarvan verschillende kopstukken in Qatar leven).
Dat Al Jazeera een Qatarese staatszender is blijkt dan ook uit de berichtgeving, met name de berichtgeving in het Arabisch. Dat is een taal die de meeste Nederlanders niet machtig zijn, maar er zijn toch mogelijkheden om je over die berichtgeving te informeren. Het Middle East Media Research Institute (MEMRI) heeft talloze artikelen en TV-items van Al Jazeera vertaald. Het werk van MEMRI is van onschatbare waarde. Door de vertalingen kun je jezelf over Al Jazeera informeren en ben je niet afhankelijk van de NOS, de BBC, enzovoort.
Op 15 september 2025 publiceerde MEMRI een rapport over de wijze waarop Al Jazeera over de oorlog in Gaza heeft bericht. In een interessant artikel van Khaled Abu Toameh komt dat rapport aan bod. Een veelzeggend citaat: “Al-Jazeera, het vlaggenschip van de media in Qatar, fungeert als propagandakanaal ten dienste van Hamas. Het spreekt zijn onvoorwaardelijke steun uit voor deze organisatie, rechtvaardigt de aanslag van 7 oktober, toont beelden daarvan die zijn verkregen van de bodycams van de terroristen, en viert deze als een overwinning die de islamitische natie trots en eer heeft gebracht.”
Als een presentator van een dergelijke organisatie overlijdt, zou het voor de hand liggen om als journalist niet alleen Al Jazeera als bron te gebruiken. Het lijkt er echter op dat men dit bij de NOS juist wel heeft gedaan. Nergens in het artikel staat dat Jamal Rayyan van mening was dat Israël geen bestaansrecht heeft. Rayyan was tevens een antisemitische complotdenker, die suggereerde dat Arabische leiders door Joden zouden worden beïnvloed (op de emir van Qatar na). Niets daarover in het artikel van de NOS. Op 7 oktober 2024 vierde Rayyan de pogroms van een jaar eerder: “Dit is de dag die de waardigheid en de prestige van de natie heeft hersteld.” Let wel, dit was de mening van iemand die waarschijnlijk in detail wist wat er op 7 oktober 2023 in Israël is gebeurd. De Gazanen gingen op die dag als beesten tekeer, maar Rayyan vond dat dus geweldig. De lezer van het NOS-artikel zou daarover geïnformeerd moeten worden, maar dat laat de NOS dus na.
In het artikel van de NOS wordt wel de algemeen directeur van Al Jazeera geciteerd, die Rayyan als “een hoeksteen” van de identiteit van Al Jazeera omschrijft en tevens als een “ankerpunt” in de harten van kijkers. Een goedgelovige lezer krijgt hierdoor de indruk dat het overlijden van Rayyan een groot verlies is, of dat nou de bedoeling van de NOS is of niet. Het artikel had nooit in deze vorm gepubliceerd mogen worden. Zeker niet door een “neutrale taakomroep”, die pretendeert “de hoogste journalistieke eisen van zorgvuldigheid, betrouwbaarheid, ongebondenheid, pluriformiteit en objectiviteit” te hanteren.