Stevig interview van @pepijnvdbrink met Giselle van Cann, NOS-hoofdredacteur. Opvallend hoe fel ze in de verdediging schiet en alle kritiek over gekleurde berichtgeving van zich afwerpt. Terwijl duidelijke voorbeelden toch echt het tegendeel aantonen. pic.twitter.com/T6STlBeQ9J
— Henk van Atteveld (@hvatteveld) April 11, 2026
Gisteren verscheen er in De Telegraaf een interview met Giselle van Cann, de hoofdredacteur van de NOS. Sinds vandaag staat dat interview ook op de website van De Telegraaf (achter een paywall). Hieronder deel één van een “close read”, waarin gedetailleerd op de inhoud van het interview wordt ingegaan.
“Wat vindt u van de kritiek dat mensen de NOS te links vinden?” – Pepijn van den Brink (De Telegraaf)
“Sommige mensen vinden de NOS te links, anderen te rechts. Het is voor ons a fact of life dat mensen iets vinden van wat wij doen. Dat mag, daar worden we beter van. Er is echter ook een andere categorie kritiek: zegt de NOS wat ik vind? Daar heb ik meer moeite mee. Ik vind het belangrijk dat mensen onze intenties weten, namelijk proberen te vertellen wat er gebeurt.” – Giselle van Cann
“Sommige mensen vinden de NOS te links, anderen te rechts”, aldus Giselle van Cann, die dit wel vaker verkondigt. Uiteraard zullen aan de linkerkant van het politieke spectrum mensen te vinden zijn die de NOS te rechts vinden. Dan denk ik met name aan radicaal- en extreem-linkse mensen. Als je marxist vraagt of de NOS te rechts is, zal hij of zij hoogstwaarschijnlijk met “ja” antwoorden, maar dat standpunt komt onder linkse mensen niet veel voor. Zijn er bijvoorbeeld prominente politici van linkse partijen die regelmatig over een vermeende rechtsheid van de NOS klagen? Nee, toch? Zo ken ik geen enkele prominente GL-PvdA-politicus die regelmatig over de politieke signatuur van de NOS klaagt. Voor zover er überhaupt kritiek op de NOS wordt geuit, gebeurt dat incidenteel.
Aan de rechterkant van het politieke spectrum wordt daarentegen wel massaal geklaagd over de politieke signatuur van de NOS. Dat geklaag is bovendien structureel van aard. Zo staat X vol met kritiek op de linkse signatuur van de NOS, waaraan ik zelf overigens een steentje bijdraag. Die kritiek beperkt zich overigens niet tot anonieme X-accounts, die door de NOS als trol-accounts zouden kunnen worden weggezet. Ook onder eigen naam wordt massaal kritiek geuit, onder meer door Maaike van Charante, Benno de Jongh en Wouter Roorda. Tevens wordt er regelmatig kritiek geuit door prominente politici van rechtse partijen. Die kritiek uiten zij overigens niet alleen op X, maar bijvoorbeeld ook in de Tweede Kamer (voorbeelden daarvan zijn hier, hier en hier te vinden).
“Het is voor ons a fact of life dat mensen iets vinden van wat wij doen. Dat mag, daar worden we beter van”, zegt Van Cann vervolgens. Volgens haar zou de NOS dus beter worden van kritiek. In werkelijkheid wordt er (doorgaans) zo goed als niets met kritiek gedaan. Maaike van Charante en anderen presenteerden vorig jaar een gedegen rapport, waarin de berichtgeving over Israël en de Palestijnse gebieden voor kinderen en jongeren onder de loep wordt genomen. Voor een deel van die berichtgeving is de NOS verantwoordelijk, bijvoorbeeld de berichtgeving van het NOS Jeugdjournaal. Hoewel in het rapport allerlei concrete voorbeelden van onevenwichtigheid (en partijdigheid) werden opgesomd, gaf de NOS geen inhoudelijk antwoord. De kritiek werd slechts hooghartig weggewuifd.
Volgens Van Cann is er ook een categorie mensen die wil dat de NOS meldt wat van zaken zij vinden. Daar zou de hoofdredacteur van de NOS moeite mee hebben. Aangezien zij geen voorbeelden noemt, is het gissen naar wat zij bedoelt. Dat laat ik echter liever achterwege.
“Ik vind het belangrijk dat mensen onze intenties weten, namelijk proberen te vertellen wat er gebeurt”, is de laatste zin van het antwoord van Van Cann. Als de NOS daadwerkelijk probeert te vertellen wat er gebeurt, is het moeilijk te verklaren waarom de berichtgeving over allerlei onderwerpen zo onevenwichtig (en partijdig) is. Denk bijvoorbeeld aan de berichtgeving over de Verenigde Staten. En dan niet alleen die van de afgelopen jaren, maar van de laatste decennia. Gechargeerd zou men die berichtgeving als volgt kunnen omschrijven: “Democraten goed, Republikeinen slecht.” Sinds de opkomst van Trump en zijn MAGA-beweging wordt die boodschap op een fanatieke manier erin geramd bij de kijkers, luisteraars en lezers. Trump & co kunnen niets goed doen en worden voortdurend verdacht gemaakt. De Amerika-correspondenten van de NOS verkondigen voortdurend de “talking points” van de Democraten en hun geestverwanten bij linkse media als The New York Times. De NOS-berichtgeving over de Verenigde Staten heeft dan ook niets met neutrale berichtgeving te maken. Kritiek op die berichtgeving is onder meer hier, hier en hier te vinden.
Deel twee van de “close read” volgt op korte termijn. Stay tuned!