De onderstaande tekst verscheen eerder — op 3 maart 2026 — op de website van NieuwRechts.
“Nieuwe klap voor Britse premier Starmer: Green Party wint zetel in Labour-bolwerk”, kopte de NOS afgelopen vrijdag boven een artikel van elf alinea’s. Bij het artikel is ook een commentaar van de NOS-correspondent Arjen van der Horst geplaatst. Dat commentaar bevat drie alinea’s. Voor NOS-begrippen krijgt de lezer veel tekst voorgeschoteld, maar desondanks presteert de NOS het zeer relevante informatie weg te laten.
Het onderwerp van het artikel is een tussentijdse verkiezing in Gorton and Denton, een kiesdistrict in het zuiden van Manchester. De aanleiding voor die verkiezing was het aftreden van een parlementslid van Labour (vanwege gezondheidsredenen). Hannah Spencer van de Green Party kwam als winnaar uit de bus en veroverde daarmee een zetel in het Lagerhuis, vergelijkbaar met de Nederlandse Tweede Kamer. Spencer versloeg onder meer Matthew Goodwin van Reform UK.
De laatstgenoemde partij wordt door de NOS als radicaal-rechts bestempeld. De Green Party is daarentegen slechts “de Green Party”. Voor zover die partij als radicaal-links kan worden omschreven (daar valt veel voor te zeggen), vindt de NOS het blijkbaar niet nodig dat in het artikel te vermelden. Dat is niet verrassend. Volgens de “neutrale taakomroep” bevat onze eigen Tweede Kamer verschillende radicaal-rechts partijen (alle partijen rechts van de VVD, exclusief de SGP). Een partij als de SP wordt door de NOS echter niet als radicaal-links omschreven en GroenLinks-PvdA wordt zelfs tot het politieke midden gerekend. Hetzelfde met betrekking tot de Duitse Bondsdag. De AfD wordt door de NOS als extreem-rechts bestempeld (op basis van een dubieus rapport van de Duitse veiligheidsdienst; eerder werd de partij als radicaal-rechts bestempeld). Die Linke wordt daarentegen niet als radicaal- of extreem-links omschreven.
Met het weglaten van zeer relevante informatie bedoel ik echter niet het onvermeld laten dat de Green Party radicaal-links is. Wel informatie die voor de “gemiddelde” Nederlander van belang is. Tijdens de tussentijdse verkiezing in Gorton and Denton werd veel “family voting” waargenomen. Dat fenomeen kennen wij van Nederlandse verkiezingen, als bijvoorbeeld echtgenoten gezamenlijk het stemhokje ingaan. Dat is officieel niet toegestaan, maar dat wordt niet zelden oogluikend toegestaan, met name in “multiculturele” wijken in de grote steden. Zo ook in Gorton and Denton, met een beroep op “sensitiviteit voor andere culturen en gebruiken”. Een verslaggever van Sky News probeerde met vrouwen van de “Zuid-Aziatische gemeenschap” te spreken, maar zij wilden hem niet te woord staan. “Nee, mijn echtgenoot regelt dat”, was het antwoord dat hij te horen kreeg. Dat is een antwoord dat je niet snel zult horen uit de monden van Europese vrouwen zonder immigratie-achtergrond.
In het artikel van de NOS is dus niets over die illegale praktijk terug te vinden. Ook niets over de etnische scheidslijn tussen Gorton in het westen en Denton in het oosten. In Gorton is de eerder genoemde “Zuid-Aziatische gemeenschap” sterk vertegenwoordigd. Het gaat met name om mensen met een Pakistaanse achtergrond, die moslim zijn. De inwoners van Denton zijn daarentegen overwegend blank (vooral inheemse Britten). In Gorton and Denton als geheel is er dus sprake van een “multiculturele samenleving”, maar het is de vraag of er daadwerkelijk wordt samengeleefd. Op basis van allerlei parallelle samenlevingen in het Verenigd Koninkrijk en andere West-Europese landen, is het niet aannemelijk dat er in Gorton and Denton wel sprake zal zijn van een hoge mate van samenleven. Het woord “sektarisme” werd meer dan eens gebruikt om de situatie te beschrijven. Niet door de NOS, maar wel door Britse verslaggevers en commentatoren.
Voorheen gingen de stemmen van de “Zuid-Aziatische gemeenschap” vooral naar Labour. In de aanloop van de tussentijdse verkiezing voerde de Green Party echter een campagne die haar geen windeieren heeft gelegd. Er werd onder meer campagne gevoerd in Urdu en van “Palestina” werd een verkiezingsonderwerp gemaakt. Ook dat zien wij in ons eigen land terug. In het verleden hebben verschillende politieke partijen in vreemde talen campagne gevoerd en de afgelopen jaren hebben allerlei gemeentelijke politici het conflict tussen Israël en de Palestijnen op de politieke agenda gezet. Wat in Gorton and Denton is gebeurd, is dus niet alleen exemplarisch voor verloedering van de Britse politiek, maar ook de politiek in andere West-Europese landen. Zo kan een lokale verkiezing in het Verenigd Koninkrijk dus van belang zijn voor de Nederlandse nieuwsconsument. De NOS schotelt hem of haar echter slechts het halve verhaal voor. Dat noemt men “liegen door omissie”.
In Iran kwam ayatollah Khomeini met behulp van linkse Iraniërs aan de macht en ook buiten Iran waren allerlei linkse lieden enthousiast over die machtsovername (onder meer de Franse filosofen Jean-Paul Sartre en Michel Foucault). Zal in de toekomst hetzelfde in West-Europa gebeuren? In Nederland zien wij op gemeentelijk niveau nu al de samenwerking van linkse partijen met de islamisten van DENK. Zelfs het centrum-linkse CDA, dat fatsoen zogenaamd hoog in het vaandel heeft staan, is tot samenwerking bereid. Dergelijke samenwerkingen zouden dus wel eens een voorbode kunnen zijn wat de komende decennia ook provinciaal en landelijk kan gaan gebeuren. Ik heb echter niet de indruk dat de redactie van de NOS dat erg zou vinden.