De onderstaande tekst verscheen eerder — op 10 maart 2026 — op de website van NieuwRechts.
Vorige week bracht het Algemeen Dagblad het nieuws dat Nasrah Habiballah, de Israël-correspondent van de NOS, binnenkort stopt. “Ze blijft nog op haar post tot mei om de NOS de tijd te geven een opvolger te vinden”, aldus de NOS in het betreffende artikel van het AD. Volgens de NOS was haar werk sinds 7 oktober 2023 “ongekend intensief”. De woordkeuze van de NOS wekt de indruk dat Habiballah een burn-out heeft, maar misschien is er een geheel andere reden voor het stoppen van het correspondentschap (zo wordt er op X over een baan bij Al Jazeera gespeculeerd).
Toen Habiballah als correspondent voor Israël en de Palestijnse gebieden werd aangesteld, was er meteen kritiek. Zo studeerde zij Arabisch aan de Birzeit Universiteit in Ramallah, een stad op de Westelijke Jordaanoever. Die universiteit staat bekend als een bolwerk van Hamas- en PFLP-sympathisanten. PFLP is de afkorting van Popular Front for the Liberation of Palestine (Volksfront voor de Bevrijding van Palestina), net als Hamas een terroristische organisatie. Om Arabisch te kunnen leren is het niet noodzakelijk om je aan een dergelijke universiteit in te schrijven. Zo zijn er in Nederland verschillende universiteiten waaraan je die taal kunt leren. Habiballah koos echter voor de Birzeit Universiteit en dat roept uiteraard vragen op.
Naast haar dubieuze studiekeuze riep ook haar werk voor PYALARA vragen op. PYALARA is de afkorting van de Palestinian Youth Association for Leadership and Rights Activation. Habiballah was een nieuwsredacteur bij die organisatie. PYALARA zou regelmatig Palestijns terrorisme — waaronder zelfmoordaanslagen — hebben verheerlijkt. Terroristen zouden zelfs als rolmodellen zijn omschreven. In de Palestijnse cultuur is dat overigens geen zeldzaamheid. Zo krijgen Palestijnse kinderen dat via de TV met de paplepel ingegoten. Bovendien zouden Joden door PYALARA met kraaien en ratten zijn vergeleken. Ook dat is in de Palestijnse cultuur geen zeldzaamheid, al worden Joden vaker met apen en varkens vergeleken.
Bij monde van adjunct-hoofdredacteur Wilma Haan deed de NOS de kritiek destijds af als discriminatie, seksisme en haat. “Al ruim een week ontvangen we hier discriminerende, seksistische of haatdragende berichten over onze nieuwe correspondent Israël en Palestijnse Gebieden”, aldus Haan in september 2022. “Het is volstrekt onaanvaardbaar dat onze collega op basis van haar achternaam wordt veroordeeld, of zelfs onterecht wordt beschuldigd. Laat journalisten gewoon hun werk doen, en beoordeel dat op een normale manier.” Met andere woorden: op gefundeerde kritiek inzake Habiballahs studiekeuze en haar latere werk voor PYALARA werd niet inhoudelijk ingegaan. Het is natuurlijk veel makkelijker alle kritiek — inclusief gescheld — op één hoop te gooien en die kritiek als discriminatie, seksisme en haat af te doen. Dat deed Haan destijds dan ook.
Het studie- en werkverleden van Habiballah zou er dus niet toe doen. Mensen zouden haar “op een normale manier” moeten beoordelen. Ik neem aan dat daarmee Habiballahs werk als correspondent wordt bedoeld. Vanaf maart 2023, toen ik met mijn X-account begon, heb ik de berichtgeving van de NOS nauwgezet gevolgd. Dus ook de berichtgeving over Israël en de Palestijnse gebieden, waarvoor Habiballah deels verantwoordelijk is (naast Habiballah produceren ook Sander van Hoorn, Eliane Lamper, Kaja Bouman en andere medewerkers van de NOS reportages en artikelen). Er zijn mensen die veel waardering hebben voor het werk van Habiballah. Bijvoorbeeld de eerdere genoemde Haan, die Habiballah in een interne e-mail prees: “Dit was een sterke uitwerking van onze aangescherpte journalistieke lijn, die ruimte biedt om op de momenten dat het kan en moet het genocidale karakter van het geweld in Gaza te benoemen.”
Naast waardering is er echter ook kritiek op Habiballah. Ik behoor tot de critici. In haar berichtgeving over Gaza leunt Habiballah sterk op haar samenwerking met “lokale journalisten”, waarvan de namen overigens onvermeld blijven (op die ene keer na, toen postuum een naam werd vermeld). Kritische kanttekeningen over het werk van die “lokale journalisten” ontbreken. Het is blijkbaar de bedoeling dat de kijkers en lezers geen twijfel hebben over de betrouwbaarheid van de berichtgeving uit Gaza. Habiballah neemt de (des-)informatie van de “lokale journalisten” één-op-één over en de nieuwsconsument wordt blijkbaar geacht die (des-)informatie als zoete koek te slikken. Sterker nog, het beeld wordt geschept dat alle journalisten in Gaza helden zijn. Zo was er in mei 2025 een Journaal-item waarin Hind Khoudary (Al Jazeera) op een positieve wijze werd geportretteerd: een sterke vrouw, die in een zeer moeilijke situatie heldhaftig doorgaat met haar verslaggeving over Gaza. Dat diezelfde Khoudary het een goed idee vond een Gazaanse dissident op Facebook heftig te bekritiseren en daarbij drie Hamas-functionarissen te “taggen”, werd de kijkers van het Journaal niet verteld. Die relevante informatie werd dus verzwegen en deze werkwijze valt onder de noemer “liegen door omissie”.
Naast Gaza behoort ook de Westelijke Jordaanoever (Judea en Samaria) tot de Palestijnse gebieden. De NOS — inclusief Habiballah — spreekt overigens over de “bezette Westelijke Jordaanoever”. Habiballahs berichtgeving over dat gebied is niet al te best. Onlangs kwam in een reportage een weg in aanbouw ter sprake. Die weg loopt parallel met een bestaande weg. Een gids, die blijkbaar door Habiballah werd ingehuurd, zei dat Palestijnen geen toegang tot die nieuwe weg zouden krijgen. De noodzakelijkheid van de aparte weg bleef onvermeld. Zou het iets te maken hebben met allerlei aanslagen die de afgelopen decennia op Joodse automobilisten zijn gepleegd? Zo ja, dan kreeg de kijker dat niet te horen. Geweld op de Westelijke Jordaanoever? De kijker wordt geacht te denken aan het geweld van ultra-orthodoxe “kolonisten” en het Israëlische leger. Dat geweld komt in de berichtgeving van Habiballah namelijk vaak aan bod.
In het kader van die onevenwichtigheid verrast het dan ook niet dat Habiballah blijkbaar geen kritische vragen wil stellen aan de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever. Habiballah en andere NOS’ers hebben het steeds over een “Palestijnse staat”, die naast Israël zou moeten bestaan. Nemen Palestijnen daar echter genoegen mee? Het zou voor de hand liggen aan Palestijnen te vragen of naast een Palestijnse staat ook een Joodse staat mag bestaan. Als de Amerikaanse komiek Zach Sage Fox dat soort vragen kan stellen, zou een Nederlandse journaliste dat ook kunnen doen. Habiballah heeft nog even de tijd om een dergelijk Journaal-item te maken, maar ik acht de kans klein dat Habiballah dit zal doen.